gelukkig was de kelder te klein

Altijd hetzelfde, alles een herhaling, het aflopen van een eindeloos bandje
mijn oren fluiten, slechts de wind biedt wederstand… ik wil naar huis
ik wil niet naar huis maar kan nergens naartoe… straks wordt het donker
waar vind ik een warm bed, waar beleef ik mijn dromen

dan weer die angst voor ik naar bed ga,
wordt morgen weer een herhaling van vandaag
ik luister naar de stemmen van de nieuwslezer,
ik ben nog te klein om alles te begrijpen,
dus sturen ze me naar boven, want de kelder is te klein

maar de slaap wil niet komen de herinnering aan vandaag scheurt mijn slaap aan flarden
een boosaardige kalfskop is overtuigd van mijn ongelijk, want ik heb altijd ongelijk
hij de meester ik de slaaf, ik beeld me in  sterker te zijn
ik heb angst als ik nu een mes zou hebben zou ik hem in de rug steken

maar nu was toen,  zoveel jaren terug… mijn hoofd vol herinneringen
die stinken als de vaat in het stilstaande eeuwenoude sop
toen liep de wekkerradio altijd te vroeg af, ik heb nooit de tijd gehad om bij te slapen
want ook die nacht had ik van kleuren gedroomd,
kleuren die de grijsheid van mijn bestaan nooit zouden verdrijven

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s